Bewoners

scannen0001

Vanaf de opening van het station op 2 augustus 1912 was het station bemand en bewoond. De bewoners die hier de eerste 16 jaar hebben gewoond zijn nog niet bekend.

De bekende geschiedenis van de bewoners gaat terug tot ongeveer 1928 toen het spoorwegechtpaar Antoon en Jantje Wolfard(-de Haan) hun intrek nam in het station. Dit echtpaar, getrouwd in 1910, werkte hiervoor in Delfzijl en werd door de NS overgeplaatst naar het stationnetje in de toenmalige gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude. Ze zouden hier zo’n 8 jaar blijven wonen met hun inmiddels 6 kinderen. In 1936, bij de sluiting van de spoorweg verhuisde het echtpaar naar Heemstede om stationswachter te worden van het oude station Heemstede Aerdenhout I.

scannen0002

In december 1936 -bij de opheffing van de spoorweg- nam het gepensioneerde spoorwegechtpaar Jan en Jacoba Kleijer hun intrek in het pand. Jan Kleijer, die op verschillende plekken rangeerder en overwegwachter is geweest, mocht met zijn vrouw na zijn pensioen in het voormalig station wonen, naar verluidt omdat ze altijd heel netjes omgingen met de spoorpanden waar ze woonden. Kleinkinderen Jan en Cobi, inmiddels ook al aardig op leeftijd, vertellen vol respect en warme herinneringen over hun 1945opa en oma en de tijd die zij logerend doorbrachten aan de Amsterdamschevaart. Over hoe opa Kleijer zijn tabaksbladeren te drogen hing in de wachtkamer en hoe oma Kleijer de wekpotten en aardappelen in de ruime kelder bewaarde. Het gepensioneerde echtpaar had een flink aardappelveldje waar in de oorlog menige mond mee gevoed werd. Dat het landje door opa werd bemest vanuit de beerput was vast heel normaal in die tijd. De familie Kleijer woonde hier tot eind jaren 40. Een oude foto laat zien dat ook zij een huwelijksjubileum in het station hebben gevierd.

 

Is een station zonder spoor nog een station?

Het is niet precies bekend wie daarna in het pand is gaan wonen, net zo min als de namen van de stationswachters die er tussen 1912 en 1928 woonden. Waarschijnlijk is het pand in de jaren 50 verkocht aan de gemeente Haarlem die het aan verschillende bewoners heeft verhuurd tot 2007.

Er zijn foto’s van een brand in de jaren 50 waarbij de familie die er toen woonde met huisraad en al buiten stond. Iedereen die meer weet, wordt gevraagd contact op te nemen met de huidige eigenaar van het pand, zodat we het verhaal compleet kunnen krijgen.

001Het pand is in 2007 door de gemeente Haarlem verkocht en is nu, na zo’n 50 jaar verhuur, door Christiaan Rasch en Anneke Mels grootschalig opgeknapt. Het heeft zijn bestemming als woonhuis en karakteristieke uiterlijk behouden. Het pand is geheel gemoderniseerd zoveel mogelijk met behoud (en terugplaatsing) van originele details. Op de bouwblog staan foto’s van de uitgebreide verbouwing. In het Haarlems dagblad stond een interview met hen over de verbouwing. Ook verscheen een artikel over hen in het boek ‘Sporen’ van Wim Wegman.

 

In 4 sliders zie je de grootste stappen uit de meest recente verbouwing.

Om te beginnen: de metamorfose van de buitenkant:

De sleutels
van de notaris
De bevrijding
van heel veel buizen, gevelkachels en schoorstenen
Foutje
op dag 1 meteen een plafondplaat door de ruit
Het klompenschuurtje
...moest er aan geloven
Het klompenschuurtje
...moest er aan geloven
Het klompenschuurtje
is ter ziele
Ramen en kozijnen
vroegen veel reparatiewerk
Ongedierte
Anneke plaatst muizenroosters in de gevel terug
Isolatie
naar moderne standaarden
Meesterschilder aan het werk
Anneke lapt een 100 jarig raampje op voor de volgende 100 jaar
Deuren, ramen en kozijnen
Dichtgemetselde deuren maken (weer) plaats voor openslaande deuren
Buitenatelier
Vrienden worden tewerkgesteld
Schilders aan het werk
heel veel litertjes Mergelwit en Monumentengroen
Alle gaten dicht
Klassieke hemelwaterafvoer
Geen station zonder luifel
maar dan wel strak in de lak
Het stationsnummer teruggezet
Dit was pand nummer 14 van de HESM
Het eindresultaat
de achterzijde (voorheen voorzijde)
Het eindresultaat
de voorzijde (voorheen spoorzijde)

 

 

 

Christiaan en Anneke hadden hiervóór een balkon van 2 vierkante meters en kregen nu opeens tegen wil en dank een perceel van ruim 1500 vierkante meter ‘erbij’. De term ‘wildernis’ was een eufemisme: Geen groter brandnetel-, wilgen- en bramenkwekerij in Haarlem dan dit stuk grond. Sommige uithoeken zijn pas na een klein jaar voor het eerst begaanbaar gemaakt. Een korte impressie:

Taai onkruid
Zelfs Jos'zeis is niet bestand tegen zoveel overwoekering
Ontdekkingstocht
Delen van de tuin hebben we pas na maanden voor het eerst bereikt
Tuinhuis-fundering
Terassen
Schuurtje in wording
het skelet
Schuurtje in wording
natuurlijk authentieke kruispannen, met dank aan de historische bouwmaterialenhandel
Schuurtje gereed
Graafmachines
...draaiden wekenlang rondjes in onze tuin
Tuinhuisje in wording
het skelet
Tuinhuisje in wording
het dak zit er op
Tuinhuisje
Tuinhuisje
Veranda
Eindresultaat

 

 

 

 

De grootste metamorfose voltrok zich ín het pand: Overal waren verlaagde plafonds en waren er rare keuzes gemaakt zoals plafonds en hele badkamers die tegen het raam waren gebouwd. Dragende muren zijn verdwenen, het pand is volledig geïsoleerd, voorzien van dubbel glas, waar nodig nieuwe kozijnen en de dichtgemetselde deuren zijn weer open gemaakt. Een kijkje op de benedenverdieping:

Oude keuken nr 1
nu werkkamer
Oude badkamer nr 1
nu keuken
Oude wachtkamer
nu wachtkamer
Chris neemt de leiding
(eindelijk)
Deur gevonden (1)
intacte deur weggetimmerd achter voorzetwandje
Deur gevonden (2)
intacte deur weggetimmerd achter voorzetwandje
Oude keuken nr 1
nu werkkamer
Oude woonkamer
nu woonkeuken
Oude woonkamer
nu woonkeuken
Sporen van vorige bewoners
dhr Kleijer was gepensioneerd stationswachter
vader Hans
...spendeerde heel wat weken op de bouwsite
De vloer er uit
voormalig kantoor stationswachter (nu hoofdentree)
Het raam er uit
voormalig kantoor stationswachter (nu hoofdentree)
De vloer er weer in
4cm dik Amerikaans grenen
Voormalige entree (nu blinde deur/toilet)
Verrotte vloerbalken vervangen
Anneke
...de metselaar
Gluren door de badkamervloer
Kozijn voor nieuwe tochtdeuren
Schuren
Heel veel schuren
Schuren
Heel veel schuren
Plafond wachtkamer
... is het mooiste en hoogste
Schouwtjes
vakkundig hersteld door vader Ed
De oorspronkelijke houten vloer
voor het eerst in de hardwax
Keukenvloer
Wachtkamer
Keukeneiland in aanbouw
Granitoblad gestort
... maar nog niet gepolijst
Bloemen van een voorbijganger
cadeautje van iemand uit de buurt die ons al een jaar bezig ziet en geniet van de progressie
Keuken af
Keuken
Wachtkamer
Keuken
Tochtportaal klaar
in tegenstelling tot wat veel mensen denken is dit 100% nieuw.

 

 

 

Op de verdieping was de ellende zo mogelijk nog groter: Hier nog meer schrootjes, verlaagde plafonds en in elkaar geknutselde keukens en badkamertjes:

Slaapkamer
Keuken 2
nu slaapkamer
Zachte wandjes
maar keiharde nepschouw
Slopen
met vrienden
Puinruimen
met vrienden
Brandsporen
van de brand uit de jaren '50
Gestuct
Met dank aan onze Poolse vrienden
Vanuit de oude keuken naar de nieuwe badkamer kijkend
Schilderwerk
ook hier heel veel hout, sierlijsten en kozijnen
Anneke saust
zonder hoogtevrees
Badkamer in wording
Badkamer in wording
Badkamer af
Slaapkamer af
Recreatieruimte af

 

 

We willen iedereen nogmaals bedanken voor alle hulp, steun, tips en het aanhoren van al onze verhalen. De meest speciale dank gaat naar Hans, Daniël en Ed: you’re the best!